Mediation is een bemiddelingsvorm die uit de Angelsaksische landen naar ons is “overgewaaid”.

In het kort komt het daarop neer dat, wanneer in een geschil partijen er samen niet meer “uitkomen”, een mediator ingeschakeld kan worden.

Er is een blokkade in de communicatie ontstaan en partijen zijn op dat moment onvermogend hun geschil samen op te lossen.

Men kan natuurlijk, zoals dat vroeger vaak gebeurde, naar de rechter stappen om zijn/ haar “gelijk” te krijgen.

Dat betekent niet per definitie, dat de partij die gelijk heeft, ook gelijk krijgt. Want “gelijk hebben en krijgen” zijn twee verschillende zaken.

Het gebeurt dan maar al te vaak dat er twee “verliezers” zijn.

Als partijen het er samen wel over eens zijn dat men “er uit” wil komen, dan kan een mediator behulpzaam zijn om de communicatie weer op gang te helpen en partijen, in een door hem gestuurd proces, zelf tot de oplossing te laten komen.

Het doel van conflictbemiddeling is niet een oplossing waar alle partijen 100% enthousiast over zijn (zou wel mooi zijn, maar gebeurt zelden); het doel is slechts een oplossing tot stand te laten komen waarin beide partijen zich kunnen vinden en die in hun belangen op aanvaardbare wijze tegemoet komt. De mediator laat partijen aldus de gang maken van standpunten naar belangen. Deze oplossing wordt standaard neergelegd in een vaststellingsovereenkomst die door de partijen wordt ondertekend.*

*Bron: wikipedia